คิดก่อนอ่านเด้อ : Gulife.com

คิดก่อนอ่านเด้อ
2008-08-08

คำเตือน: โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านเพราะเป็นการสร้างภาพของเจ้าของไดฯอย่างรุนนี...

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสไว้ว่า...
"มนุษย์เราไม่สามารถทำอะไรสองอย่างได้ในเวลาเดียวกัน"
มันก็คงจะมีความหมายว่า เวลาเราทำสิ่งใดต้องมีสติอยู่กับสิ่งนั้นล่ะมั้ง
หรือก็คือต้องเอาใจใส่ในสิ่งที่เราทำให้มาก

ช่วงนี้มีผู้ใหญ่ท่านนึงลองถือศีลแปด2อาทิตย์ติดต่อกันเราก็คิดแล้วว่ากูจะทำได้ไหมเนี่ย
ขออธิบายถึงศีล8คร่าวๆก่อนล่ะกัน
1. ห้ามฆ่าสัตว์
2. ห้ามลักทรัพย์
3. ให้ถือพรมจรรย์ คือห้ามมีเพสสัมพันธ์หรือการหาความสุขจากทางเพศ (ศีล5จะห้ามผิดลูกเมียผู้อื่นแทน)
4. ห้ามพูดปด
5. ห้ามดื่มสุรา
6. ห้ามทานอาหารหลังเที่ยง
7. ห้ามชมมหรสพ ฟ้อนรำ และงดใช้เครื่องหอมต่างๆ หรือ นำดอกไม้มาทัดแซมผม
8. ห้ามนอนที่นอนอันสูงเกินหรือยัดด้วยฟูกนุ่น

ช่วงแรกก็ทำได้อยู่หรอกแต่พอเมื่อไหร่ที่เราเผลอ ก็จะแอบมีฮัมเพลงบ้าง
พอได้สติก็จะรีบท่องบทสวดมนต์ต่างๆทันทีหรือบางทีเดินผ่านตลาดตอนค่ำ
โอ้ยยนู่นนี่นั่นก็น่ากิน หิวโว้ยยย แล้วช่วงที่ผ่านมาตลาดแถวบ้านมีงาน
มีดนรีด้วยแบบว่าดังเข้าหูเราตลอดแต่เราก้พอทำได้โดยไม่เอาใจไปจดจ่อกับมันซะก็สิ้นเรื่อง
แต่เอ๊ะทำไมเท้าเราขยับตามล่ะแอร๊ยยยย
สองสัปดาห์ที่ผ่านเรารู้เลยว่า ร่างกายเราห้ามเราฝืนได้แต่จิตใจเรานั้นห้ามได้ยากกว่ามากๆ
บางทีเราหิวเราก็ยังดื่มนมหรือทานโยเกิร์ต หรือดื่มน้ำปาณะได้บ้าง
บางทีเราได้ยินเสียงเพลงเราห้ามไม่ให้ร้องตามได้แต่ห้ามไม่ให้ร้องในใจยากมากๆ
เราระงับร่างกายได้แต่จิตใจเรายังเปิดรับสิ่งเร้าต่างๆอยู่ตลอดเวลาจากสัมผัสต่างๆของเรา
สัมผัสมันยังทำงานอยู่แล้วดูเหมือนว่ามันจะเชื่อมโดยตรงถึงจิตเราเลยทีเดียว
เราก็เลยลองไปนึกถึงตอนที่เราบวชเราทำได้ยังไงว้ามีศีลตั้ง227ข้อ
อาจจะเป็นเพราะว่าวัดคือสถานที่ที่สงบจริงๆ ไม่มีสิ่งยั่วยุต่างๆ
ทำให้เราสงบได้ทั้งทางกาย และทางจิตใจ
เราก็เลยลองบอกกับจิตเราเองว่าเราทำไรอยู่และมีสติต่อการกระทำสิ่งต่างตลอดเวลา
ก็เลยได้ลองคิดถึงปัญหาต่างๆที่ผ่านมา มันเกิดเพราะเราทำอะไรแล้วไม่ได้มีสติกับมัน
เวลาเราจะทำอะไรก็ให้คิดแล้วค่อยทำ หรือจะพูดอะไรก็คิดแล้วค่อยพูด
บางครั้งมนุษย์เราก็ทำอะไรสนองความต้องการทางร่ายกายมากเกินไป
มันก็เลยก่อปัญหาต่างๆมากมาย ทั้งเรื่องที่สามีไปมีเมียน้อย
คนที่มีความโลภ คนที่ไม่รู้จักพอ คนที่เบียดเบียนผู้อื่น
มันก่อเกิดปัญหาตามมาอีกมากมาย มีใครต้องเสียใจ ทุกข์ใจอีกกี่คนกัน

บางครั้งเราทำไรพลาดไปแล้ว มันยากมากๆที่จะกลับไปแก้ไขสิ่งเหล่านั้น
หรือจะหวังให้มันเป็นเหมือนเดิม คงจะเป็นไปไม่ได้แล้ว
ทางเดียวที่เราทำได้ก็คือยอมรับผลการกระทำนั้นๆ
แล้วเดินหน้าต่อไป ชีวิตคนต้องมุ่งไปข้างหน้า
หากบางครั้งเราทิ้งมันไว้ก่อน แต่กว่าเราจะสำเหนียกได้แล้วคิดจะหันกลับไป
สิ่งที่เราเคยทิ้งเอาไว้อาจจะไม่อยู่ที่ตรงนั้นอีกแล้วก็ได้
ชีวิตเราไม่เคยมีโอกาศครั้งที่2หรอก

บางทีในห้วงความทุกข์เราอาจจะเห็นว่าทางมันมืดมนไปหมด หาทางไปทางไหนก็ไม่เจอ
เหมือนอยู่ในคืนที่มืดสนิทไร้แสงจันทร์ ความมืดมันโอบล้อมรอบเราทุกทิศทาง
แต่หากเราปรับให้สายตาเราชินกับความมืดมองไปรอบๆตัว
มันก้ยังเห็นได้ลางๆอยู่บ้างว่ารอบตัวเรามีอะไรอยู่
หรือมองไปบนท้องฟ้าที่ไร้พระจันทร์ แต่มันก็ยังมีดาวอยู่
ดาวเหล่านั้นก็คือคนอยู่รอบๆตัวเรานั่นเอง เค้าอาจจะไม่ส่องทางให้เราเหมือนแสงจันทร์
แต่อย่างน้อยก็ยังเป็นเพื่อนให้เราท่ามกลางความมืดได้
คนเราเวลาที่ตัวเองทุกข์มักคิดว่าไม่มีใครเลย แต่หากมองดูรอบตัวเรา
ก็จะพบคนที่รักและหวังดีกับเรามากมาย แต่ก็เชื่อเถอะว่า...
หากเราบอกปัญหาที่เราเผชิญอยู่กับพวกเค้า เค้าก็พร้อมที่อยู่ข้างๆเราเสมอ
เคยมีผู้ใหญ่ท่านนึงบอกกับเราว่า เวลาสวดมนต์ไหว้พระหรือทำบุญใดๆก็ตาม
ให้อธิษฐานว่าให้ชีวิตเราเจอแต่คนที่ คิดดี พูดดี ทำดีกับเรา
เราก็อุ่นใจว่าเราก็มีครอบครัวและเพื่อนที่ดีกับเราตลอดมา
เราว่าสิ่งที่เราเฝ้าอธิษฐานตลอดมาเป็นจริงแล้วล่ะ ^_^

เคยอ่านเจอประโยคนึงจากหนังสือเล่มไหนก้ไม่รู้ชอบมานานล่ะ เค้าบอกว่า...
"เวลาเรามีทุกข์อาจจะเห็นหนทางข้างหน้าพร่าเลือนไป
หากเราลองเช็ดน้ำตาที่เอ่อล้นนัยน์ตาเราออกไป
เราก็จะเห็นหนทางข้างหน้าได้ชัดเจนขึ้น"

ป.ล. ยาวค่อตๆ ยาวอย่างรุนนี ๐_O